Pisanie to prosta czynność?

Zastanawialiście się kiedyś jak to się dzieje, że piszemy? Nad tym, co dzieje się w mózgu i umyśle, gdy zaczynamy kreślić litery? Może tak samo jak ja ja kiedyś, myślicie, że pisanie to prosta czynność?

Okazuje się, że nie. Wbrew pozorom pisanie to czynność bardzo złożona. Jest ona świadoma i ma hierarchiczną strukturę. Próbę jej opisania podjęła zespół badaczy pod przewodnictwem Nicoletty del Grosso Destreri (2000). Dzięki obserwacji pacjentów, dostrzegli oni, że różne choroby lub urazy mózgu, skutkują różnymi rodzajami zaburzeń czynności pisania.

Na podstawie swoich obserwacji opracowali teoretyczny model czynności pisania. Według nich, przechodzimy cztery etapy od momentu decyzji o rozpoczęciu pisania do pojawienia się liter na papierze. Wyobraźcie sobie, że chcecie napisać słowo dom. W tym momencie w Waszym umyśle uruchamia się 4-etapowy proces.

Pierwszy etap to wybór graficznego wariantu liter, czyli decyzja o stylu (drukowane lub kursywa) oraz rodzaju liter (małe lub wielkie). Np. decydujecie, że chcecie dom zapisać kursywą oraz małymi literami.

Następny poziom to wybór sekwencji ruchów. W tym momencie odtwarzacie specyficzne grafomotoryczne wzory dla każdej litery. Poziom ten zorganizowany jest zgodnie z grafomotorycznym podobieństwem liter. Być może dlatego dyslektycy mylą litery i chcąc napisać dom piszą np. bom.

Na trzecim etapie ustalone zostają kierunki, wielkość, umiejscowienie i kolejność ruchów niezbędnych do napisania poszczególnych liter.

Gdy to już nastąpi pojawia się etap czwarty i ostatni, w ramach którego wszystkie dotychczasowe decyzje i wybory zostają zamienione na impulsy nerwowe biegnące do poszczególnych mięśni i …. ręka się porusza, a na kartce pojawia się litera.

Zdumiewające, prawda? Założę się, że rzadko (jeżeli w ogóle) myślicie o tym co dzieje się w Waszych mózgach, gdy piszecie. A okazuje się, że całkiem sporo. Warto dodać, że model zaproponowany przez zespół pod kierunkiem del Grosso Destreri znalazł potwierdzenie w kolejnych wynikach badań np. prowadzonych przez Venneri, Pestellego i Caffarra (2002).

Dla dociekliwych literatura:

  1. del Grosso Destreri, N., Farina, E., Alberoni, M., Pomati, S., Nichelli, P. i Mariani, C. (2000). Selective Uppercase Dysgraphia with Loss of Visual Imagery of Letter Forms: A Window on the Organization of Graphomotor Patterns. Brain and Language, 71, 353-372.
  2. Venneri, A., Pestell, S. J. i Caffarra, P. (2002). Independent representation for cursive and print style: evidence from dysgraphia in Alzheimer’s disease. Cognitive Neuropsychology, 19 (5), 387-400.

 

Leave a Reply

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.