Inteligencja w piśmie

 

Czy istnieje związek między pismem a osobowością? Wbrew pozorom odpowiedź na to pytanie nie jest jednoznaczna. Na podstawie analizy pisma nie można określić poziomu inteligencji. Jednak odpowiedni poziom inteligencji jest jednym z czynników warunkujących możliwość opanowania umiejętności pisania.

Skąd pomysł, że na podstawie pisma można oszacować poziom inteligencji? W przeszłości wyniki badań (np. Michel,1968) sugerowały istnienie umiarkowanych związków między elementami grafizmu a poziomem inteligencji mierzonej np. testem Reavena. Jednak wyniki współczesnych badań (Furnham, Chamorro-Premuzic i Callahan, 2003; Rzymowska, 2006) nie zreplikowały takiej zależności. Czyli należy uznać, że na podstawie pisma nie można oszacować poziomu inteligencji. I choć różne rzeczy możecie przeczytać w internecie, to na podstawie analizy pisma nie można powiedzieć, czy ktoś jest geniuszem czy nie.

Dużo ciekawszym zagadnieniem jest to, że powstanie i rozwój umiejętności pisania zależy zarówno od prawidłowego rozwoju różnych struktur anatomicznych, jak i licznych umiejętności i zdolności. Czynność pisania aktywuje ośrodki zlokalizowane w płacie czołowym, skroniowym i potylicznym. Wymaga koncentracji i uwagi. Angażuje struktury pamięci deklaratywnej i proceduralnej. Z pozoru prosta, czynność pisania okazuje się być złożoną i wieloetapową (del Grosso et al., 2000).

Najprawdopodobniej właśnie ta złożoność i wieloetapowość jest przyczyną, dla której pismo osób upośledzonych umysłowo w większości wypadków charakteryzuje się niską klasą i niewyrobieniem (Całkiewicz, 2003) oraz zwykle brakiem zorganizowania (Gawda, 1996/1997).

I na koniec akcent optymistyczny. Co można rozpoznać z pisma? Na przykład:

  • sposób myślenia – czy ktoś preferuje operowanie na konkretach (danych lub liczbach), a może dobrze radzi sobie z zagadnieniami abstrakcyjnymi.
  • kreatywność, unikanie schematów oraz szukanie nowych rozwiązań.

Dla dociekliwych literatura:

  1. Całkiewicz, M. (2003). Zmiany w piśmie ręcznym osób upośledzonych umysłowo. W: Z. Kegel (red.), Kryminalistyczna ekspertyza pismoznawcza a grafologia. Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego.
  2. Furnham, A., Chamorro-Premuzic, T. i Callahan, I. (2003). Does Graphology Predict Personality and Intelligence? Individual Differences Research, 1 (2), 78-94.
  3. Gawda, B. (1996/1997). Z badań nad pismem osób chorych psychicznie. Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska Lublin Sectio J, IX/X, 43-50.
  4. del Grosso Destreri, N., Farina, E., Alberoni, M., Pomati, S., Nichelli, P. i Mariani, C. (2000). Selective Uppercase Dysgraphia with Loss of Visual Imagery of Letter Forms: A Window on the Organization of Graphomotor Patterns. Brain and Language, 71, 353-372.
  5. Michel L. (1968). Empirische Untersuchungen zur Frage der Ubereinstimmung und Giiltigkeit von Beurteilungen des intellektuellen Niveaus aus der Handschrift. Archiv fur die gesamte Psychologie, 121, 31—54.
  6. Rzymowska, E. (2006). Inteligencja a grafizm. W: B. Gawda (red.), Grafizm jako forma ekspresji (s. 67-88). Lublin: Wydawnictwo UMCS.

 

Leave a Reply

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.