Ekstrawersja – introwersja w piśmie

Ekstrawersja jest jedną z podstawowych cech uwzględnianych w diagnostyce psychologicznej. Najogólniej mówiąc odpowiada za jakość i ilość interakcji społecznych, czyli kontaktów z innymi. Jest ona również związana z kierowaniem swojej uwagi ku otoczeniu.

Na pewno spotkaliście się z opiniami, że pismo nachylone w prawo wskazuje na ekstrawertyka, a w lewo na introwertyka. Jest to tylko częściowo prawda. Wyniki moich badań wskazują, że nachylenie owszem jest związane z ekstrawersją, jednak jest to czynnik drugorzędny. Okazuje się, że np. wielkość i szerokość strefy śródlinijnej (wyznaczana m.in. przez pomiar wysokości i szerokości owali liter np. a, o) ma o wiele większą wartość diagnostyczną niż określenie kąta nachylenia pisma.

W literaturze psychologicznej można znaleźć dość dużo relacji z badań nad możliwością rozpoznania ekstrawersji na podstawie pisma. Wśród ciekawszych można wymienić badania m.in.: Åström i Thorell (2008); Gawdy (1999); Łuczak (2012); Rooij i Hazelzet (1997); Wiliamsa, Berg-Crossa i Berg-Cross (1977) oraz moje własne (Górska, Janicki, 2012).

Jednymi z moich ulubionych badań są te przeprowadzone przez Rooij i Hazelzet (1997). Są one świetnie metodologicznie zaprojektowane i przeprowadzone. Badacze zadbali nie tylko o precyzyjne definicje używanych pojęć, ale również starali się o zminimalizowanie czynników zakłócających. Ich słabą stroną jest nie za duża liczebność próby. Wykorzystali oni trzy kwestionariusze mierzące ekstrawersję: NPV – Nederlandse Persoonlijkheids Vragenlijst; ABV – Amsterdamse Biografische Vragenlijste; GLTS – Guilford-LTD Temperament Survey. Na podstawie wyników z tych testów wybrali sześć osób – po trzy osoby uzyskujące skrajne wyniki wskazujące na introwersję i ekstrawersję.

Pismo tych osób analizowało 10 grafologów z Holenderskiego Stowarzyszenia Grafologów (ang. Dutch Order of Graphologists). To jest o tyle ważne, że do udziału w badaniu zaproszono ekspertów, a nie jak w wielu innych – amatorów. Każdy z ekspertów, niezależnie miał zaznaczyć odpowiedzi w testach tak, jak według niego odpowiadała osoba badana. Korelacja między wynikami osób badanych a uśrednionymi wynikami podanymi przez grafologów wynosiła aż 0,96 (p<0,001). Dodatkowo grafolodzy mieli zaklasyfikować pisma jako należące do introwertyków, ekstrawertyków lub osób znajdujących się po środku mierzonej dymensji. Na 60 klasyfikacji 58 było poprawnych.

Jako drugie omówię moje własne badania, w których wykorzystałam jedną z metod eksploracji danych – algorytm Support Vector Machine. W analizach porównywałam grupy nieskrajne, tzn. osoby o nie-wysokim i wysokim poziomie ekstrawersji. Osoby o nie-wysokim poziomie ekstrawersji to takie, które w teście psychologicznym NEO-FFI uzyskały 32 lub niej punktów, natomiast osoby o wysokim poziomie uzyskały więcej niż 32 punkty. Czyli między tymi osobami nie można postawić szerokiej granicy. Okazało się, że poziom dokładności klasyfikacji między takimi nieskrajnymi grupami wynosił aż 70%.

Zarówno na podstawie wyników badań Rooij i Hazelzet (1997), jak i moich własnych można sformułować podobne wnioski:

  1. Na podstawie analizy pisma ręcznego można wnioskować o ekstrawersji.
  2. Aby wskazać czy ktoś jest introwertykiem czy ekstrawertykiem należy uwzględnić od kilku do kilkunastu charakterystyk pisma, a nachylenie nie jest najistotniejszą z nich.

Dla dociekliwych literatura:

  1. Åström, J. i Thorell, L. H. (2008). Graphometric variables of one’s signature: II correlations with measures of perception, cognitive function, and personality. Perceptual and Motor Skills, 107, 197-221.
  2. Gawda, B. (1999). Psychologiczna analiza pisma. Lublin: Wydawnictwo UMCS.
  3. Górska Z., Janicki, A. (2012). Recognition of Extraversion Level Based on Handwriting and Support Vector Machines. Perceptual and Motor Skills, 114 (3), 857-869.
  4. Łuczak E. (2012). Próba oceny trafności ujawniania wybranych cech osobowości na podstawie charakterystyk pisma. Niepublikowana praca magisterska.
  5. Rooij, J. J. i Hazelzet, A. M. (1997). Graphologists’ assessment of extraversion compared with assessment by means of a psychological test. Perceptual and Motor Skills, 85 (3), 918-928.
  6. Williams, M., Berg-Cross, G. i Berg-Cross, L. (1977). Handwriting Characteristics and Their Relationship to Eysenck’s Extraversion-Introversion and Kagan’s Impulsivity-Reflectivity Dimensions. Journal of Personality Assessment, 41 (3), 291-298.

 

Leave a Reply

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.